İnkalar

Ortaçağ 'da, Güney Amerika'daki And Dağları'nın yüksek yerlerinde yaşayan savaşçı bir kavim. Bunlar, zamanla çevrelerindeki ülkelere de egemen oldular. İ.S. XV. yüzyılda güçlü bir imparatorluk kurdular. Başkent Cuzco şehri idi. Peru, Ekvator, Bolivya, Şili ve Arjantin'in kuzey bölgeleri bu imparatorluğun sınırları içinde bulunuyordu. İnkaların parlak dönemi uzun sürmedi. Ölen hükümdarın oğulları arasında anlaşmazlık çıktı, İspanyollardan Pizarro bu durumdan yararlandı. Atlı ve ateşli silahları olan 177 kişi ile takaların topraklarını istilaya başladı. Son hükümdar Atahualpa'yı öldürttü. Cuzco'yu ele geçirerek yağma etti. İspanyollar arasında da anlaşmazlık çıktı. Bir süre sonra bütün Inka toprakları İspanyolların sömürgesi oldu. Halkın çoğu öldürüldü ve İnka uygarlığı yok edildi.

İnkaların yaşadıkları ülkelerde daha önceleri de çeşitli uygarlıklar kurulmuştur. Burada ilk uygarlığın İ.Ö. 1000 yıllarında And dağlarıyla Büyükokyanus kıyılan arasında meydana geldiği ortaya çıkarılmıştır.

İnka İmparatorluğu monarşi ile yönetiliyordu. Halk soylular, işçiler ve köleler olmak üzere üç sınıfa ayrılmıştı. Herkesin iyi geçimine önem veriliyordu. Dilencilik yoktu. Devlet yaşlıları koruyor, sakatlara uygun iş sağlıyordu, İnkalardan büyük yapılar, kaleler, kalmıştır. Bunlar, lama ve alpaka denilen iki tür hayvan beslemişlerdir. Lamaları hafit taşıt işlerinde kullanmışlar, alpakaların yünlerinden yararlanmışlardır. Saban kullanmadıkları halde tarımda İlerlemişler, toprağı gübrelemişlerdir. Önemli ekinleri patates ve mısırdı. Maden işletmeciliğinde de ileri gitmişlerdir. Altın, gümüş ve bakırdan çeşitli süs ve ev eşyası yapmışlardır.

01 / Ağu / 2018